Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Η ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

Αυτή την στιγμή στα διάφορα τηλεοπτικά κανάλια εκφέρονται κάποιες απόψεις που με έχουν προβληματίσει πραγματικά. Συγκεκριμένα ειπώθηκε πως έχουμε γίνει τόσο σκληροί,ώστε να μας επηρεάζει περισσότερο η καταστροφή αυτοκινήτων και καταστημάτων, παρά η δολοφονία ενός μικρού παιδιού.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή
Καταρχήν, δεν κατάλαβα ακόμα, ποια δουλειά είχε αυτό το παιδί σε εκείνο το πεδίο μάχης,εκείνη ακριβώς την στιγμή που γίνονταν τα διάφορα επεισόδια ανάμεσα στην αστυνομία και στους αναρχικούς.
Ας το προσπεράσουμε αυτό το ερωτηματικό μας όμως και ας προχωρήσουμε στο επόμενο ερώτημα: ο συγκεκριμένος αστυνομικός, με ποιον τρόπο αξιολόγησης εντάχθηκε στο Σώμα της ΕΛ.ΑΣ., με ποια κριτήρια κρίθηκε κατάλληλος να μας προστατεύει από το έγκλημα και από οποιαδήποτε απειλή? Πώς είναι δυνατόν? Σε τι υποκείμενα τέλος πάντων δίνει η πολιτεία τόση δύναμη, όπλα (!!!!), και την εντύπωση ότι έχουν εξουσία ακόμη και πάνω στη ζωή μας?
Και τι να λέμε ρε παιδιά, για τον αρμόδιο Υπουργό, που παραιτήθηκε 'για λόγους ευθιξίας'?
ΝΑΙ, ο Έλληνας από τότε που γεννιέται έχει αυτή την δίψα να αποκτήσει εξουσία
ΝΑΙ, τις περισσότερες φορές αυτός που φέρει εξουσία σε αυτή την χώρα είναι ο πιο αναρμόδιος για κάτι τέτοιο
ΝΑΙ, κι εμείς που τον ψηφίζουμε το ξέρουμε ότι δεν το αξίζει,αλλά είμαστε ζώα, πρόβατα που ανήκουν σε ένα κοπάδι, που αγνοούμε πλέον τι σημαίνει 'αξίοκρατία'.
ΝΑΙ, το παραδεχόμαστε πολλές φορές ότι τελικά η εξουσία που βρίσκεται στα χέρια μας είναι πολύ βαριά για να την σηκώσουμε και στο τέλος τι κάνουμε?? ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ μ' ελαφρά πηδηματάκια, πριν μας κράξουν σχετικά με αυτό για το οποίο στην τελική ευθυνόμαστε εμείς και μόνο.
Ο υπουργός παραιτήθηκε.Ο πρωθυπουργός δεν έκανε δεκτή την παραίτησή του...τη στιγμή ρε παιδιά, που ο ίδιος έπρεπε να τον έχει απολύσει από τα καθήκοντά του!!Γιατί στην τελική, όσο φταίει ο ψυχάκιας που κρατάει το όπλο και θέλει να ονομάζεται αστυνομικός και φύλακας της δημόσιας τάξης, άλλο τόσο φταίει αυτός που τον αποδέχτηκε ως τέτοιον,και του έδωσε το όπλο στα χέρια!!!
Και τώρα τι ακούμε?Ότι είναι ντροπή να παραπονιόμαστε για την περιουσία του ενός και του άλλου,τη στιγμή που ένα 15χρονο παιδί εκτελέστηκε εν ψυχρώ από την ίδια την πολιτεία.
Να σκεφτούμε λίγο...
Όλοι παραδεχόμαστε ότι το να πυροβολήσει ο μπάτσος τον μικρό ήταν όντως το λιγότερο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. Μετά όμως, θα διαμαρτυρηθούμε για αυτή την κατάσταση καίγοντας και καταστρέφοντας την περουσία του κοσμάκη?Μετά, η ΔΙΚΗ ΜΑΣ συμπεριφορά είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ...ο σκοπός σε αυτή την περίπτωση, όχι, δεν αγιάζει τα μέσα
Ναι μεν θα πενθήσουμε για το παιδί που τόσο άδικα χάθηκε, ναι μεν θα διαμαρτυρηθούμε και μάλιστα έντονα για την κατάντια της ελληνικής πολιτείας, που αρνείται να αναγνωρίσει δικαιώματα στον ίδιο τον έλληνα πολίτη, αλλά όχι και να εκμεταλλευτούμε την κατάσταση και να στραφούμε ενάντια στους συνανθρώπους μας, που σε τίποτα δεν φταίνε για ό,τι συνέβη, που είναι το ίδιο αγανακτισμένοι με εμάς και που πλήττονται από την οικονομική κρίση, όπως όλοι μας βέβαια.
ΑΣ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ,ΠΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΥΜΑ ΚΑΙ ΑΣ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΟΝΤΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ,ΨΑΧΝΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΤΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ.